از دامنه های شاه جهان...تا هرکجای ایران

عوامل تحكيم مودت ودوستي بين زن و مرد :

1-  اعتماد متقابل

2-  احترام متقابل زن و مرد به يكديگر

3-  محبت و صميميت دوجانبه

4-  حفظ شخصيت زن و مرد

5-  تشكر زن وشوهر از عملكرد يكديگر

6-  مشورت زن و شوهر با يكديگر

7-  تعديل خواستها

8-  رعايت اصول آراستگي و بهداشت

اعتماد متقابل:

اعتماد از كلمه ((عماد)) اشتقاق يافته و عماد در زبان عربي به ستون و تكيه گاه اطلاق مي شود. همان طور كه ستونها با يكديگر پيوند و اتصال مي يابند تا سقف و طاق خانه بر آنها استوار گردد وقتي به كسي اعتماد مي كنيم يعني به او تكيه كرده اورا تكيه گاه خود قرار مي دهيم .بديهي است بر اثر اعتماد و اطمينان هست كه كاري را به كسي مي سپاريم و هيچ گونه تزلزل و دغدغه خاطري به خود راه نمي دهيم. يكي از اصول اوليه زندگي اجتماعي اعتماد داشتن افراد به يكديگر است اگر افراد جامعه نسبت به يكديگر اعتماد و اطمينان نداشته باشند كار و تلاش در چنين جامعه اي دشوار و در مواردي غير ممكن خواهد شد به عبارت ديگر اگر اطمينان و اعتماد در زندگي وجود نداشته باشدهيچ خانواده فرزند خود را به مدرسه نخواهد فرستاد. هيچ بيماري به پزشك مراجعه نخواهد كرد و هيچ فردي سوار اتوبوس نخواهد شد زيرا چرخ هاي زندگي بر محور اعتماد و اطمينان افراد نسبت به يكديگر گردش مي كند. يكي از نهادهاي اصيل اجتماعي كانون گرم خانوادگي است. بحث در اين است كه زن وشوهر بايد در همه ي ابعاد زندگي خواه بعد مالي و يا بعد ناموسي به يكديگر اعتماد داشته باشند تا بتوانند زندگي مشترك خانوادگي را اداره كنند. معناي واقعي زندگي مشترك كه سكون و آرامش است در چنين محيطي ملموس خواهد بود. به طور كلي در هر محيط كه روح بدگماني و سوء ظن راه يافته باشد اضطراب و تشويش حاكم خواهد بود. در اين جا ذكر دو نكته اساسي ضروري است . يكي اينكه زن و شوهر براي وصول به اعتماد و اطمينان كامل نسبت به يكديگر در درجه اول هر دو موظف هستند از انجام هر نوع رفتاري كه موجب توهم و سوءظن مي گردد شديدا اجتناب كنند. و همچنين از ابراز كلمه و يا جمله اي كه در طرف مقابل شك و ترديد ايجاد مي نمايد پرهيز كنند حتي شوخي كردن زن و مرد با يكديگر در مواردي ممكن است بذر بدبيني و سوءظن را در دل طرف مقابل بكاردو پس از گذشت مدت زماني زن و شوهر نسبت به يكديگر بدبين و بدگمان گردند.