بسمه تعالی
با تشکر وقدردانی از تمامی عزیزانی که در مسابقه یک میلیون ریالی (تحت عنوان انتخاب نام شرکت ) مشارکت فرمودند، به اطلاع می رساند پس از نظرسنجی و بررسی اسامی ارسالی برنده مسابقه جناب آقای حامد کنگرانی فراهانی از تهران با پیشنهاد نام شرکت بازرگانی
{ سازه اندیشان ثامن}
برنده مسابقه اعلام میگردد.
این عکس سد دوستیه. ظرفیت ذخیره ی این سد، 1 میلیارد متر مکعبه. سال افتتاحش 1384 بود و نزدیک پنج سال پیش، آب این سد برای تامین آب لوله کشی مشهد به مشهد رسید و الآن، %70 آب مشهد رو تامین میکنه. یادم هست زمانی رو که جغرافی استان می خوندیم (قبل از رسیدن آب سد دوستی به مشهد) می گفتن که بیشتر آب مشهد از چاه ها تامین میشه و در صورت ادامه ی این روند، تا 10 سال آینده، به دلیل نزول بیش از اندازه ی سطح آبهای زیرزمینی، اکثر دشت های مشهد ممنوعه میشن (یعنی آبشون تموم میشه). به گزارش پایگاه خبری نسیم سرخس: ((وقتي آب سد دوستي به شهر تشنه ی مشهد رسيد، مردم و مسئولان نفس راحتي کشيدند و مسئولان و دست اندرکاران اجرايي طرح بزرگ و ملي سد دوستي مدعي شدند که سد دوستي، آب مورد نياز ۵۰ سال آينده شهر مشهد را تامين خواهد کرد. هنوز خستگي از تن زحمت کشان آب منطقه نرفته بود که ساخت سد سلما در افغانستان مطرح شد؛ سدي که تهديدي براي کاهش آب سد دوستي محسوب مي شد ولي مسئولان مدعي شدند جاي هيچ نگراني نيست و احداث سد سلما از سوي افغانستان روي رودخانه هريرود تاثيري بر کاهش آب سد دوستي نخواهد داشت چون سرشاخه هاي هريرود در خاک افغانستان زياد است و اين سد با فاصله بسياري از اين منطقه احداث شده است و ما حتي در درازمدت هم مشکلي در اين زمينه نخواهيم داشت و... هنوز 4سال از بهره برداري اين طرح نمي گذرد که کارشناسان و مدير دفتر بهره برداري و شرکت سهامي آب منطقه اي خراسان رضوي مسائلي را طرح مي کنند که خواب همه را پريشان کرده است و وظيفه مسئولان را براي پيدا کردن منابع جديد آبي و ضرورت صرفه جويي از سوي مردم را دوچندان کرده است.ورودی آب به سد دوستي، همه ساله از اوايل اسفند شروع مي شود و تا پايان ارديبهشت ماه ادامه مي يابد به گونه اي که در سال قبل، آب اين سد سرريز کرد؛ اما امسال نه تنها آب سد سرريز نشده بلکه آبي وارد سد نشده و از ذخيره سال هاي قبل استفاده مي شود.به گفته مسئولان، احداث سد سلما و همچنين خشکسالي دلايل خشک شدن رودخانه فصلي هريرود است.))
اما چرا من این مطلبو دارم میگم؟ احساس می کنم که اسراف بین ما داره به یک فرهنگ تبدیل میشه. قرآن با یک مثالِ خیلی مختصر و مفید، به ما درس میده:
((وَضَرَبَ اللّهُ مَثَلًا قَرْيَةً كَانَتْ آمِنَةً مُّطْمَئِنَّةً يَأْتِيهَا رِزْقُهَا رَغَدًا مِّن كُلِّ مَكَانٍ فَكَفَرَتْ بِأَنْعُمِ اللّهِ فَأَذَاقَهَا اللّهُ لِبَاسَ الْجُوعِ وَالْخَوْفِ بِمَا كَانُواْ يَصْنَعُونَ: و خدا شهرى را مثال زد كه امن و امان بود [و] روزيش از هر سو فراوان مىرسيد پس [ساكنانش] نعمتهاى خدا را ناسپاسى كردند و خدا هم به سزاى آنچه انجام مىدادند طعم گرسنگى و هراس را به [مردم] آن چشانيد.)) نحل، 112
زندگی فرصت با هم بودن است!