بپذيريم که زندگي، ميهماني خداست. به اين ميهماني چگونه بنگريم که شيرين شود؟
میزبانی تمام تلاش خود را برای راحت بودن مهمان انجام میداد ولی این مهمان بود که خودش را در عذاب قرار می داد و به خود ظلم می کرد. میزبانی تمام تلاش خود را برای راحت بودن مهمان انجام میداد ولی وقتی مهمان در رودربایستی باشد‚ جز خودش نمی تواند به خودش کمک کند.
من می گویم که مهمان معذب نباشید چون میزبان این را نخواسته است. من می گویم که مهمان پر رو باشید و از فضل بی انتهای او بخواهید‚ ولی با آدابش (ما و قرآن، نعمت را فقط مادی نمی دانیم) بگذارید رزق و رحمت او به من برسد تا آنجا که در بهشت ((تَعْرِفُ فی وُجوهِهِم نَضْرَةَ النَعیم : در چهره هاشان سُرور و طراوت وفور نعمت را می بینی)) سوره ی مطففین‚ آیه ی 24.
جز دنیا و اسبابش و جز خدا‚ چیز دیگری را نبینید. دنبال چه می گردید؟ همین ها را که هست‚ بپذیرید. خودتان‚ خودتان را از رودربایستی در آورید. ((وَ سارِعوا اِلی مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَ جنَّةٍ
عَرْضُها السَّماواتُ وَ الأرْض : بشتابید بسوی
آمرزشی از پروردگارتان و بهشتی که پهنایش به قدر آسمان ها و زمین است)) سوره ی آل
عمران‚ آیه ی 133. همین روابط تعریف شده
را بپذیرید‚ خدای
بخشنده و بنده ی شکرگذار‚ هیچ فرد
سومی نیست که بخواهد مشکل ایجاد کند ((یَرجونَ تِجارَةً لَن تَبور: بدنبال
تجارتی هستند که پایان نپذیرد))سوره ی فاطِر,
آیه ی 29. اگر حالا ناز می کنید‚ آیا مطمئنید که بعداً پشیمان نمی شوید؟ دنیا وجود دارد و
زندگی یک آزمایش است‚ که بعضی
ها در آن می برند و بعضی ها بی خبرند.
+ نوشته شده در شنبه بیست و یکم اردیبهشت ۱۳۹۲ ساعت 10:26 توسط صادق ابراهیمی
|
زندگی فرصت با هم بودن است!